نکاتی برای کنترل عمق میدان در عکاسی ماکرو

عمق میدان بهتر

عمق میدان مقدار فاصله بین نزدیکترین و دورترین قسمت اشیاء است

که در فوکوس قابل قبول در یک عکس ظاهر می شود،

بسته به نوع دوربین ، دیافراگم و فاصله فوکوس متفاوت است.

اگر شما به عکاسی علاقه دارید ، احتمالا قبلا با این موضوع برخورد کرده اید

ولی در عکاسی ماکرو این موضوع بیشتر مدنظر است.

این تصویر با یک لنز ماکرو ۱۰۰ میلی متری با یک مبدل ماتریس متصل به آن عکاسی شده است.

در فاصله حدودا ۴ تا ۷ سانتی متری به منظور دستیابی به این نوع بزرگنمایی، عمق میدان که در اینجا مشاهده می کنید

به سادگی امکان پذیر نیست، زیرا هیچ راهی برای تمرکز کامل با توجه به این فاصله کانونی و این فاصله به شی وجود ندارد.

 

در این قسمت چندین عکس نمونه برای نشان دادن و مقایسه بین دیافراگم ۸ و ۳۲ ، گذاشته ایم :

در تصویر خاص، با دیافراگم ۸ شما به یک عمق میدان کم دست پیدا می کنید

اما اگر نیاز به بیشتر شدن آن دارید

باید به سمت دیافراگم ۳۲ پیش بروید

حال به نظر شما کدام یک بهتر است؟

با نگاهی دقیق تر ، متوجه می شوید که کار آسانی نیست.

تصویر ایجاد شده  و بزرگتر نشان می دهد که دیافراگم ۸ دارای عمق کم در عمق میدان است.

اما با قدرتی که این لنز دارد ، جزئیات مختلفی را ملاحظه می کنید

جزئیات دقیق در مناطق متمرکز به شما نشان داده شده است.

از سوی دیگر ،دیافراگم ۳۲ به شما عمق میدان بیشتری می دهد ، اما از لحاظ جزئیات اینطور نیست.

این کمبود جزئیات به علت پراکندگی است، یعنی مانع شدن لنز از ورود نور ، این نداشتن تمرکز ، یا به اصطلاح تمرکز کمتر ، باعث نرم شدن می شود.

بنابراین با توجه به محدودیت های نوری ،تمرکز شدید و کم بودن عمق میدان را مشاهده می کنیم.

یک تمرین بزرگ برای از بین بردن این محدودیت ها ، تمرکز داشتن و ایجاد ترکیب چند نقطه ی تمرکز است،

که تصاویری با فاصله های فوکوس متفاوتی را ثبت و در نهایت به یک تصویر نهایی با عمق میدان بیشتر دست پیدا کنیم.

این تکنیک تنها در صورتی امکان پذیر است که دوربین و تمام عناصر داخل تصویر کاملا ثابت باشند.

بنابراین استفاده از سه پایه ثابت بسیار مهم است.

عامل مهم دیگر این است که بدون دست زدن به دوربین فوکوس کنید و تمرکز را ایجاد کنید،

در این تصویر خاص ، دوربین به کامپیوتر وصل شده است و تمام مراحل عکاسی و تصویربرداری با فوکوس و تمرکز از راه دور اتفاق میافتد.

بهترین راه برای ثبت تصویر ، ابتدا روی نزدیک ترین قسمت جسم ، فوکوس کنید.

سپس عکاسی را ادامه دهید ، مطمئن شوید که تمام طول جسم فوکوس باشد ،

دقت داشته باشید برای فوکوس بهتر و فشردن شاتر از برنامه کامپیوتری استفاده کنید.

تعداد عکس های مرحله آخر بسته به نظر شما دارد که چه عکسی را مدنظر دارید،

اما این نکته را به یاد داشته باشید که تعداد عکس بیشتر در نهایت کار پست پروداکشن بیشتری را میطلبد.

پس از گرفتن و تمام شدن مرحله اول و عکاسی ، همه ی عکس ها را وارد نرم افزار ادیت (پست پروداکشن) می کنیم.

تا آنها را با هم ترکیب کنیم و نتیجه ی نهایی را مشاهده کنیم.

 

در این قسمت به اختصار توضیح می دهیم:

 

شما برای ترکیب ، یک به یک عکس ها با هم نیاز به ماسک کردن عکس ها بر روی یکدیگر دارید

که تقریبا چیزی شبیه به عملی است که مشاهده می کنید.

در هر لایه قسمت هایی که بیشترین فوکوس را دارد

مشخص کرده و به صورت دستی و کم کم نتایج ماسک را مشاهده کرده و مرحله ی پست پروداکشن را انجام و تنظیم می کند،

تصویر نهایی معمولا چشمگیر و زیبا است، و در نهایت کیفیت خوب عکس ها ، امکان پیاده سازی کیفیت و جلوه های دیگر را به ما می دهد.

تصاویر نهایی معمولا چشمگیر تر است و به شما امکان می دهد ، تا جلوه های دیگری را به دست آوردید که قبلا غیرممکن بوده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

error: Content is protected !!